Hanke Bloksma danst sinds haar zevende en geeft sinds 1982 les bij de Wieledansers. Ze geeft wekelijks les aan de gevorderde dansers. Jacqueline van Steenbrugge danst sinds 1978 en is begin jaren negentig les gaan geven bij de Wieledansers. Zij geeft les aan de halfgevorderden (voor beginners wordt een korte opstapcursus georganiseerd, waarover later meer).

Er is een tijd geweest, dat volksdansen 'in' was, tegenwoordig is het gewoon een van de vele activiteiten, die in Wageningen te vinden zijn. ,,Maar ik doe het nog omdat ik het leuk vind,'' zegt Jacqueline. Zij vindt het vooral leuk om mensen enthousiast voor dansen te maken. Hanke heeft de ambitie om ze ook echt goed te laten dansen. ,,Ik vind het ook nog steeds leuk, al kan ik niet alles kwijt wat ik zou willen,'' overweegt Hanke. ,,Ik vraag me heus wel eens af wat ik aan het doen ben ja.'' In ieder geval wil ze staande houden, dat volksdansen meer dan alleen bewegen is. Het is cultuur. ,,Een beetje achtergrond over instrumenten, muziek en dergelijk is de meerwaarde, die ik nodig heb om cursisten duidelijk te maken, waar we eigenlijk mee bezig zijn.''

Verbreding

Hanke signaleert een trend die momenteel niet zo gunstig is voor het volksdansen, maar Jacqueline ziet dat vooral als een verschuiving. ,,Er komen dingen bij zoals salsa en Afrikaans.''

Sowieso is de belangstelling voor folklore in Nederland anders dan in veel andere landen. Daar koestert men de eigen folkore; in Nederland kwam al niemand voor Nederlandse dansen toen volksdansen heel populair was.

,,Ik vind ook juist het buitenland het boeiendst,'' merkt Jacqueline op. Het terrein is volgens Hanke steeds breder geworden. ,,Eerst werd er alleen Nederlands gedanst, voor de oorlog kwamen de Duitse dansen op. De belangstelling daarvoor zakte daarna - door de oorlog natuurlijk - in om plaats te maken voor Engels en Frans. Zo is het steeds verder gegaan.''

Die verbreding heeft volgens Hanke ook nadelen. ,,Behalve dat er nieuw bij komt, blijft het oude ook. Dat maakt het voor docenten moeilijker. Je kunt je niet meer op de drie belangrijkste stijlen uit Bulgarije concentreren. Je kunt mensen er hoogstens even aan laten ruiken. Dat vind ik wel jammer.''

Stijl

,,Hongaren, die eigenlijk alleen hun eigen dansen cultiveren, vragen zich af waar wij mee bezig zijn. Als je zo vaak wisselt kun je toch niets goed doen? Ik probeer dus maar een mix aan te bieden zonder al te veel aan stijl te verliezen.''

Jacqueline merkt op, dat Nederland hier niet alleen in staat. ,,Engeland en Duitsland dansen ook internationaal.''

Uiteindelijk zijn beide dansleiders het er echter over eens, dat het het niet om 'dansen leren' maar om 'leren dansen' gaat. ,,De sfeer is zo belangrijk,'' zegt Jacqueline. ,,Als mensen ontspannen zijn en zich thuis voelen in de groep, dan pikken ze een nieuwe dans zo op.'' ,,Ja,'' vindt ook Hanke, ,,nu en dan doet een groep geen dans, maar is de groep aan het dansen.'' ,,Ja, dan zijn ze aan het genieten,'' beaamt Jacqueline.

Danscafe

Het programma, dat Jacqueline en Hanke voor het nieuwe seizoen hebben voorbereid, is niet hetzelfde, maar kent bewust wel een flinke 'overlap'. Maandelijks komen alle Wieledansers tenslotte op de eerste vrijdagavond bij elkaar voor het Danscafe. Dan is het natuurlijk wel zo leuk als ze ze samen dezelfde dansen kunnen doen.

'Anim zmirot' is zo'n dans. De naam wil zoveel zeggen als 'ik wil een chassidische melodie zingen', legt Jacqueline uit. ,,Joden uit de hele wereld zijn naar Israel gekomen en hebben van thuis hun dansstijlen meegenomen. Zo ook de chassidische Joden uit Rusland en Polen. Jonathan Gabay heeft in die stijl deze dans gemaakt, jaren geleden, maar hij heeft 'm deze zomer op Doe Dans (een jaarlijks nationaal evenement, TZ) opnieuw uitgelegd.'' Marokkaanse invloeden zijn te zien en te voelen in 'Lala ischa', vertaald 'Moeder de vrouw'.

Nieuwe dansen zijn in Israel aan de orde van de dag, maar ook uit de traditionele folklore ontstaan volgens Hanke nog steeds nieuwe dansen. Dat komt ook doordat specialisten uit het westen bijvoorbeeld Armeense of Bulgaarse dansen bewerken voor westers publiek.

Liederen

Een Russische dans op het programma van de Wieledansers is 'Oi Tsvetyot kalina'. ,,Een dans op een liedje over een meisje dat verliefd is op een jongen, maar niet weet, hoe ze het hem zeggen moet,'' aldus Jacqueline.

Ook de 'Andro Alterne' uit Bretagne gaat op een lied over een herder, die schaapjes in het veld heeft, maar ook 'schaapjes' thuis. ,,Dat is dus op een heel andere manier levende folkore,'' zegt Hanke. ,,Die dans is eeuwen oud, maar wordt door de Bretonen, jong en oud, leren jacker naast geborduurd schortje, nog elke week gedaan. Zoiets zie je in Nederland niet.''

Iets geheel anders is de Samba Reggae. ,,De rage in Brazilie, zoals eerder de Lambada'' volgens Jacqueline. ,,Hij combineert sambapassen met veel Afrikaanse bewegingen en ritmes uit de popmuziek.''

Voelen

Hanke is zelf verzot op de Balkan. Het is jammer dat de belangstelling ervoor lijdt onder het onrustige imago in het Achtuur Journaal, want voor dansers hebben de vele volkeren en tradities juist veel afwisseling te bieden. ,,De Balkan heeft dansen voor individuen en dingen die je samen moet doen. De afwerking is zo leuk. Het voelt zo goed als je buren op hetzelfde moment dat dipje maken... Dat is het ware dansgevoel.

Dansen moet je voelen,'' zegt Hanke. ,,Niet alleen kijken dus, maar doen. Dan weet je pas of het iets voor je is.'' ,,Dus kom vooral en probeer het gewoon,'' onderstreept Jacqueline nog eens.